باب هشتم در بيان سخاوت امير المؤمنين - كرّم اللّه وجهه - و ما يتعلّق بها در امالى زبدة المحققين شيخ شهيد - رحمة اللّه عليه - به اسناد طويل از خالد بن ربيعى مروى است كه گفت : « روزى امير المؤمنين درون خانهء كعبه درآمد . اعرابيى را ديد در پردهء كعبه آويخته مىگويد : يا صاحب البيت ، البيت بيتك و الضّيف ، ضيفك و لكل ضيف من ضيفك قرى و اجعل قرائى منك فى هذه الليلة المغفرة . يعنى اى صاحبخانه ، خانه خانهء توست و مهمان مهمان تو و جهت هر مهمان مهمانى . درهم آورده ، بگردان مهمان مرا در اين شب مغفرت و آمرزش . امير المؤمنين - كرّم اللّه وجهه - به اصحاب خود فرمود : آيا مىشنويد كلام اعرابى را ؟ گفتند : نه . فرمود : مىگويد خدا اكرم از آن است كه رد كند مهمان خود را . چون شب دويم درآمد ، امير المؤمنين او را ديد به همان ركن آويخته مىگويد : يا عزيزى ، عزتك فلا اعزّ منك فى عزّك اعزّنى بعزّتك فى عزّ لا يعلم احد كيف هو اتوجّه اليك و اتوسّل بك بمحمّد و آل محمد عليك ان تعطنى ما لا يعطنى احد غيرك و اصرف عنّى ما لا يصرفه احد غيرك . يعنى اى عزيز ، در عالم عزت عزيزتر نيست از تو در جنب عزت تو . عزيز گردان مرا به حق خود در عالم عزتى كه نمىداند هيچ‌كس آن چگونه است ! روى آوردم به سوى تو و وسيله جستم به تو به حرمت محمد و آل محمد . بر توست آنكه بدهى مرا آنچه نمىدهد مرا ديگرى غير تو و بگردان از من آنچه نمىگرداند آن را هيچ‌كس غير تو . امير به ياران خود گفت : اين اسم اكبر است به لفظ سريانى و از اين لغت خبر داده است حبيب من رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله و